ژنتيك و اصلاح نژاد دام و طيور

به گزارش خبرگزاری مهر، این گربه با ظاهر کاملا طبیعی خود از قدرتی غیرطبیعی برخوردار است می تواند زمانی که مرگ کسی فرا رسیده باشد آن را پیش بینی کند. اسکار که اکنون در مرکز پرستاری و بازتوانی در پروویدنس ساکن است سوژه کتابی با عنوان "استعدادی غیر عادی به گربه ای عادی" شده که توسط پزشکی به نام دیوید دوسا از دانشگاه براون در حال نگاشته شدن است. دوسا می گوید اسکار طی پنج سال گذشته در حدود 50 مرگ را با دقتی بالا پیش بینی کرده است. این جاندار غیر اجتماعی پیش بینی خود را با چمباتمه زدن در نزدیک بیمارانی که فکر می کند زمان مرگ آنها رسیده اعلام می کند و در صورتی که او را خارج از اتاق فردی در حال مرگ نگاه دارند با پنجه های خود در اتاق را خراش می دهد. دوسا معتقد است توانایی اسکار در ردیابی نشانه های رایحه دار بیوشیمیایی است که در هنگام مرگ سلولها ایجاد می شود.

منبع: خبرگزاری مهر

به گزارش خبرگزاری مهر، به گفته محققان دانشگاه ملی استرالیا فراوانی غذا و کمبود شکارچی در پی انقراض دایناسورها باعث شد این پرندگان که در گذشته قادر به پرواز بوده اند به اندازه ای چاق شوند که به جای پرواز ناچار به راه رفتن بر روی زمین شوند. مطالعه بر روی تاریخ مولکولی پرندگان نشان می دهد شترمرغ آفریقایی، شتر مرغ استرالیایی یا "امو"، "رئآ" نوعی پرنده بزرگ در آمریکای جنوبی و نوعی شتر مرغ نیوزیلندی به نام "موآ" پس از منقرض شدن دایناسورها توانایی پرواز خود را از دست داده اند. این نتیجه که پس از مطالعه بر روی ژن این پرندگان به دست آمده است دانشمندان را بسیار شگفت زده کرده است زیرا در گذشته محققان بر این باور بودند شترمرغها از اجدادی بدون توانایی پرواز به وجود آمده اند. بر اساس گزارش تلگراف، با توجه به این نتایج می توان گفت انقراض دایناسورها فشار شکارچیان را از زندگی شترمرغهایی که در ابتدا بسیار کوچکتر و برای پرواز کردن تکامل یافته بودند، برداشته و آنها را به پرندگانی چاق تبدیل کرد که دیگر توانایی پرواز کردن را از دست داده اند.

منبع: خبرگزاری مهر

به گزارش خبرگزاری مهر، محققان مرکز بیولوژی گیاهی دانشگاه فریبورگ دریافتند که microRNA می تواند مستقیما با ژنها تماس برقرار کرده و فعالیت آنها را متوقف کند. به گفته این دانشمندان RNA پیام رسان از روی ژنهای فعال رونویسی می کند و این رونویسی را به ریبوزمها برده و این اندامکهای سلولی از آنها برای تولید پروتئینها استفاده می کنند. در زمان توسعه و در شرایط مختلف محیطی، تعادل میان ژنهای فعال و غیرفعال برقرار می شود اما تغییر این تعادل می تواند منجر به بروز بیماریهای ژنتیکی شود. در سال 2006 کشف شد که در باکتری C. Elegans زنجیره های کوچک RNA می توانند به مولکولهای RNA پیام رسان حمله کنند و به این ترتیب بر روی فعالیت رونویسی ژنها اثر بگذارند. براساس گزارش مجله سلول، اکنون این محققان کشف کردند که فعالیت microRNA به خاموش کردن غیرمستقیم ژنهایی که توسط RNA پیام رسان رونویسی شده اند محدود نمی شود بلکه این مولکولها قادرند مستقیما با ژنها تماس برقرار کنند. در این فرایند، ژنها از طریق اضافه شدن گروههای بنیان "متیل" خاموش می شوند. کشف این مکانیزم جدید تنظیم ژنتیکی می تواند کاربردهایی در عرصه ژن درمانی داشته باشد.

منبع: خبرگزاری مهر

به گزارش خبرگزاری مهر، تصور کنید که به جای پایه های نیتروژنی، بیتها و به جای نوکلئوتیدها و شبکه های نورونی اعدادی قرار گیرند که رفتار کروموزمها را تقلید می کنند. به این مفهوم جدید "بیولوژی محاسباتی" گفته می شود که در حقیقت بازسازی دینامیکهای پیچیده بیولوژیکی است. تاکنون نرم افزارهای پیشرفته ای برنامه نویسی شده اند که می توانند عملکردهای ژنهای بیولوژیکی را تقلید کرده و ارگانیسم را وادار به برقراری تعامل با محیط پیرامون کنند. اگر این ارگانیسم مصنوعی برای مثال یک روبات باشد این "ژنهای انفورماتیکی" به طور خودکار آن را هدایت کرده و هوش مصنوعی را ایجاد می کنند.

به گزارش خبرگزاری مهر، تکنیک فرود زنبورها که وابستگی فراوانی به دید آنها دارد می تواند به مهندسان در طراحی نسل جدیدی از هواپیماهای خودکار ضد رادار و ضد سیستمهای ردیابی که قابلیت فرود آرام در خارج از اتمسفر را نیز دارند، کمک کند. به گفته دانشمندان دانشگاه کوئینزلند زمانی که زنبورها به سطحی نزدیک می شوند به تدریج سرعت خود را به منظور متوقف شدن همزمان با انطباق سرعت با ابعاد هدف فرود کاهش می دهند. محققان با ساختن سکویی که امکان تغییر دادن آن به هر زاویه ای امکانپذیر بود به مشاهده فرایند فرود زنبورها پرداختند. دانشمندان با استفاده از آب قند زنبورهای عسل را به گونه ای آموزش دادند که برای چندین بار به سوی سکو پرواز کرده و بر روی آن فرود آیند. طی این مرحله از تمامی حرکات زنبورها توسط دوربینی پر سرعت تصویربرداری شد. این تصاویر نشان دادند زنبورها بدون توجه به مسطح بودن یا غیر مسطح بودن سکو در فاصله 13 میلیمتری از سطح سرعت خود را کاهش می دهند و سپس فرود می آیند. در واقع این تصاویر ثابت کردند که زنبورها این فاصله را با کمک چشمهای خود اندازه گیری کرده و تخمین می زنند. در صورتی که سکوی فرود مسطح باشد زنبورها به سادگی و با کمک پاهای پشتی خود فرود می آیند. در صورتی که سکو در زاویه ای میان عمودی تا واژگون قرار داشته باشد زنبور ابتدا با کمک شاخکهای خود به سوی سکو نشانه گرفته و آن را بررسی می کند، سپس پاهای جلویی خود را بالا کشیده و پس از پاهای میانی و پشتی، آنها را بر روی سطح قرار داده و فرود می آید. به گفته محققان این حرکات زیبا و آکروباتیک را می توان به راحتی در طراحی هواپیماها مورد استفاده قرار داد. سیستمهای فرود کنونی از سیستم تابش پرتو استفاده می کنند که با توجه به شیوه فرود زنبورها، این سیستمها بسیار پیچیده تر از حد نیاز به نظر می آیند. دانشمندان معتقدند زنبورها با استفاده از سیستم بیولوژیکی خلبان خودکار فرود می آیند که می توان آن را در سیستمهای دست ساز بشر نیز شبیه سازی کرده و از آن برای فرودهای بدون نقص و کم خطر استفاده کرد. بر اساس گزارش ان بی سی، با وجود اینکه زنبورها مغزی به اندازه یک دانه کنجد داشته و در حدود یک میلیگرم وزن دارند تا کنون منبع الهام بسیاری از مطالعات انسانی بوده اند.

منبع: خبرگزاری مهر

به گزارش خبرگزاری مهر، محققان دانشگاه توکیو و دانشگاه ویسکونسین به ترکیب جدیدی به نام T-705 (فاویپیراویر) دست یافتند که بسیار موثرتر از داروی "اوسلتامیویر" است که در حال حاضر در مبارزه با ویروس آنفلوآنزای پرندگان H5N1 به کار می رود. این محققان در این خصوص اظهار داشتند: "ویروس H5N1 یک عامل بیمازیرای قوی است و داروی اوسلتامیویر نمی تواند در مقابل این ویروس از تمام حیوانات آلوده شده محافظت کند. این درحالی است که ترکیب جدید بسیار بهتر عمل می کند و حتی چند روز پس از آلودگی نیز می تواند در مبارزه با ویروس به کار رود."این دارو همچنین می تواند در مبارزه با آنفلوآنزای H1N1 و آنفلوآنزای فصلی نیز مورد استفاده قرار گیرد. آزمایش این ترکیب جدید بر روی موشها کاملا موفقیت آمیز بود و این دانشمندان در حال حاضر آزمایش ترکیب  T-705 بر روی انسان و نسبت به آنفلوآنزای فصلی را آغاز کرده اند و به زودی وارد فاز سوم آزمایشات بالینی می شوند. هدف T-705 یک مولکول خاص در ویروس است. این مولکول که نوعی پلیمراز است و توسط RNA ساخته می شود به ویروس اجازه می دهد که ماده ژنتیکی خود را تکثیر کند. براساس گزارش رویترز، ترکیب T-705 با غیرفعال کردن این پلیمراز ویروس را برای تولید کپی های جدید از خود ناتوان می سازد و به این ترتیب آلودگی متوقف می شود.

منبع: خبرگزاری مهر

به گزارش خبرگزاری مهر، گروهی از محققان در شرکت رمزگشایی ژنتیکی آیسلند دریافتند پنج نوع از جهشهای ژنتیکی مرتبط با بیماری تنها زمانی که از جانب یکی از والدین یعنی پدر به ارث برسد تاثیر بیماری زا بر روی بدن فرزند خواهد داشت. برای مثال ژن نوع یک، ژنی جدید که با بیماری دیابت در ارتباط است در صورتی که از مادر به ارث برسد از بدن کودک در برابر این بیماری محافظت می کند اما در صورتی که همان ژن از پدر به ارث رسیده باشد باعث افزایش خطر ابتلا به بیماری خواهد شد. محققان دریافتند ژنی که پس از به ارث رسیدن از پدر خطر سرطان سینه را به اندازه کمی افزایش می دهد زمانی که از مادر به ارث برسد هیچ تاثیری نداشته و یا می تواند تا اندازه ای از بروز بیماری در بدن فرزند جلوگیری کند. همچنین ژنی که با نوعی از سرطان پوست که پیشرفت آرامی دارد در ارتباط است، زمانی که از پدر به ارث برسد بسیار خطرناک تر از زمانی خواهد بود که از مادر به ارث برسد. محققان بیشتر از همه توسط ژن دیابت نوع دو تحت تاثیر قرار گرفتند به گفته آنها تغییرات تاثیر دیابت نوع دو نه تنها زیاد است بلکه غیر طبیعی نیز به شمار می رود. در صورتی که فردی ژن این بیماری را از پدر به ارث ببرد، میزان احتمال ابتلای فرزند به این بیماری نسبت به فرزندی که ژن های غیر دیابتی را به ارث برده است، بیش از 30 درصد افزایش پیدا خواهد کرد. در عین حال در صورتی که همین ژن از مادر به ارث برسد میزان احتمال ابتلا به بیماری بیش از 10 درصد کاهش پیدا خواهد کرد. برای انجام این مطالعات محققان ژن 38 هزار و 167 ساکن ایسلند را مورد بررسی قرار دادند. برخی از ژنهای مورد مطالعه که به بیماری های سرطان پروستات و انسداد شرایین در ارتباط بودند نشان داد به ارث رسیدن از مادر یا پدر تاثیر چندانی بر روی اثر گذاری ژنها در بروز بیماری ندارد. بر اساس گزارش تلگراف، این شرکت قصد دارد با استفاده از این اطلاعات به اهداف دارویی جدیدی برای بیماری های مختلف دست پیدا کنند تا پس از کسب مجوز آنها را در اختیار مصرف کنندگان قرار دهند.

منبع: خبرگزاری مهر